Kosmos

Tot marmer

smelt de sneeuw,

in koele duisternis

 

Zwenkt

een kalende lagune,

over deze lege bodem

van de storm

drinkend

 

Ebt

met het wankelend

tij der tijd

 

De laatste haven,

onder versleten gordijnen

van sterrenstof

____________________________

2016

go-up